مقایسۀ مالکیت زمانی با مهایات در فقه و حقوق ایران - دانلود رایگان



دانلود رایگان پایان نامه مقایسۀ مالکیت زمانی با مهایات در فقه و حقوق ایران

دانلود رایگان
مقایسۀ مالکیت زمانی با مهایات در فقه و حقوق ایرانمقایسۀ مالکیت زمانی با مهایات در فقه و حقوق ایران
مقدمه
طرح مساله:
گسترده ی رشد وتکامل جهان امروز که شتابان به سوی افقی ناپیدا در حرکت می باشد هیچ شاخه ای از دانش بشری را بی نصیب ننهاده است و هر روز شاهد زایش فرزند جدیدی در عرصه ی گوناگون علوم می باشد. دانش حقوق نیز همپای با دیگر شاخه های علم، این قافله ی شتابان را همراهی می کند و هر روز مارا به تماشای تحولات و دگرگونی در اندوخته های پیشین و نظاره فرزندان نوینش فرا می خواند که یکی از آنها قرارداد مالکیت زمانی یا تایم شر می باشد که چند سالی از پیدایش آن در جهان غرب نمی گذرد. این قرارداد که بر اساس نیازهای انسان معاصرشکل گرفته می تواند به گونه ایی پاسخ گوی نیاز او باشد واو را برای رسیدن به مقصودش یاری رساند. بهره مندی هرچه بیشتر انسان از مظاهر جهان وعلاقه ی او به تنوع طلبی یکی از مهمترین انگیزه های شکل گیری این تاسیس حقوقی در جهان بوده است.انسان تمایل به گذران اوقات فراغت ولذت بردن ازآن را دارد که این امر باعث شده که در پی راه حلی برای یکنواختی اماکن تفریحی برآید. همه انسانهای امروزه دوست دارند که گاهی از فشار زندگی شهری وخستگی ناشی از آن به دامن طبیعت پناه ببرند وترجیح می دهند که اوقات فراغتشان را با تجربیاتی نو لذت بار نمایند.مالکیت زمانی هم که یکی از بحث های نوظهور در زمینه ی حقوق مدنی می باشد، از اواسط دهه ی 1370 در ایران رواج پیدا کرده و به جهت گسترش این نوع قراردادها و تاثیر فزاینده ی آن در توسعه و آبادانی کشور و جلب وجذب سرمایه های داخلی و خارجی و همچنین به دلیل عدم وحدت نظر بین حقوقدانان وفقها باید مورد بحث قرار گیرد.مالکیت زمانی در مورد املاک ودارایی ها به این معنا می باشد که عده ای از مردم ملکی را به صورت مشترک خریداری کنند تا هریک از انها بتوانند مدت زمان خاصی از سال را در آنجا سپری کنند.در واقع این قرارداد، توافقی میباشد که طی آن چند گروه ازمردم به صورت مشترک یک تفریحگاه تعطیلاتی را می خرند وبرای ا ستفاده مشترکشان نگهداری می کنند.رفته رفته این پدیده در سرتاسردنیا رایج گشت به طوری که هم اکنون چند میلیون انسان ار آن استفاده می کنند.د رحال حاضر استفاده از قالب مالکیت زمانی محدود به املاک ومکان های تفریحی نیست ودر مورد ویلا،کشتی ،قایق های تفریحی ،خودروها، زمین های اردوگاهی،اتوبوس ، هواپیما نیز کاربرد دارد.
عده ای از محققین معتقدند در مالکیت زمانی که ترجمه واژه time share می باشد ،مالکیت هر یک از مالکین زمانی ،ماهیتآ مفروض است[1] .و نیز هر یک از محققین ،قرارداد خاصی را با مالکیت زمانی قابل انطباق دانسته اند.بعضی ضمن انجام یک مصاحبه ابتدا گفتند که تایم شر در حقوق ایران بدون شک به عنوان عقد اجاره تحلیل می شود.سپس در همان مصاحبه بیان داشته اند:در وضعیت فعلی این قرارداد یک عقد غیر معین ودر چارچوب ماده 10 قانون مدنی است.[2]
عده ای صراحتآ گفته اند که در قرارداد تایم شر ،تملیک عین ومنفعت توامآ رخ می دهد و در این قرارداد عقد بیع واقع می شود .ولی با فاصله اندکی از متن قبلی ،اضافه می کنند :از نظر اینجانب انطباق قرارداد تایم شر با ماده 10 قانون مدنی وبه عنوان یک قرارداد خصوصی بلا اشکال است.[3]در جایی دیگر افزوده اند :قابلیت نقل وانتقال مال در قرارداد تایم شرینگ می تواند به صورت معاوضه، بیع، صلح، هبه، یا یکی دیگر از عقود به شخص ثالث باشد .وبالاخره در پایان آورده اند که اینجانب معتقدم عبارت مالکیت زمانی برای قرارداد تایم شر اصطلاح مناسبی نیست واصلح آن است که بیع زمانی را به کار ببریم.[4]
برخی در این راه دچار سردر گمی شده اند ،چنانکه با تردید ،چند ماهیت قراردادی را تلفیقآ قابل انطباق با مالکیت زمانی پنداشته اند.[5]
بعضی معتقدند نهاد مالکیت زمانی قابل انطباق با یکی از عقود ناقله از جمله عقد بیع می باشد ویا اینکه اگر فقط قصد استفاده از مال مورد نظر باشدبدون اینکه طرفین بخواهند عین را واگذار کنند می توان آن را با یکی از عقود اجاره یا صلح منافع منطبق کرد.[6]
یا گفته شده مناسب ترین قالب برای تایم شر در حقوق ایران می تواند حق انتفاع یا اجاره اموال باشد.[7]
تناقض در آراء محققین کاملآ مشهود می باشدواز این رو باید تحقیق جامعی صورت بگیردودر ضمن نظرات فقیهان متفاوت بوده و از جهت بیان وضعیت فقهی مالکیت زمانی در خصوص موضوع قابل توجه بوده وکسانی که نظر مثبت داشته اند ،هر کدام عقد یا عقود خاصی را پیشنهاد کرده اند که در پایان به ذکر نظرات خواهیم پرداخت.

ابعاد مختلف بحث:
در بررسی مالکیت زمانی ،با این موضوع مواجه ایم که هنوز ماهیت آن به خوبی روشن نیست زیرا عده ای آن را نوعی بیع،صلح، هبه، اجاره، می دانند و همچنین که بعضی شرکت ها قراردادهای خود رابر اساس بیع مشاع به شرط مهایات انجام می دهند ودر واقع مالکیت زمانی را نوعی مهایات میدانند.در این پژوهش با دلایلی که ذکر خواهد شد ،روشن می گردد که مهایات دارای سابقه فقهی می باشد وحال آنکه مالکیت زمانی پدیده نوظهور در زمینه حقوق مدنی می باشد که اخیرآ وارد کشور شده است.

پرسش های اصلی تحقیق:
1.ایا قرارداد مالکیت زمانی همان مهایات در فقه می باشد؟
2.ایا قرارداد مالکیت زمانی در فقه مشروعیت دارد؟

فرضیه ها:
1.قرارداد مالکیت زمانی همان مهایات در فقه نمی باشد.
2. قرارداد مالکیت زمانی در فقه مشروعیت دارد.

پیشینه ی تحقیق:
با بررسی های انجام شده در رابطه با سوابق مربوط به این تحقیق باید بیان کرد که تحقیقات انجام شده در خصوص مالکیت زمانی وتا جایی که کاوش شده نامی ازآن در کتاب های حقوقی فارسی برده نشده وهمچنین پیشینه ایی از موضوع در حقوق ایران یافت نشده است و این یک تاسیس جدید حقوقی در کشورهای بیگانه بوده و در دهه 1370 وارده کشور ما شده. این تاسیس حقوقی بابرخی نهادهای مشابه بررسی و مقایسه شده وعده ایی عقیده دارند که این تاسیس حقوقی همان مهایات در فقه می باشد که در این تحقیق سعی بر آن است که این تاسیس حقوقی را با مهایات بررسی کنیم.

[1] -شریعتی،سعید، بیع زمانی، مجله فقه اهل بیت ع ، سال هفتم، شماره 26. .نوین،پرویز،بیع زمانی ،ماهنامه آموزشی دادگستری تهران،قضاوت ،سال 6،مرداد وشهریور1386، شماره 46.
[2]-سیفی،غلامعلی،مالکیت ادواری نیازمند قانون وآیین نامه است،به نقل از مالکیت زمانی،معاونت آموزش قوه قضاییه ،تهران ،راه نوین،1389،ص1.
[3] -نوین،پرویز،همان،ص12-15.
[4] -نوین،همان،ص13-18.
[5] - بینایی ، اباصلت ، تایم شرینگ ، مجله کانون وکلای مرکز ، شماره 188 و 189،سال1384،به نقل از مالکیت زمانی،معاونت آموزش قوه قضاییه ،تهران ،راه نوین،1389،ص1.

[6] -قدس گویا،فرید،مالکیت زمانی یا تایم شرینگ،ماهنامه کانون،شماره177،تابستان1381،صص126-127.
[7] -کاظمی نجف آبادی،عباس،ماهیت حق خریدار تایم شر ونهادهای حقوقی ایران،ماهنامه کانون،ش92،اردیبهشت1388،ص1.



دریافت فایل
جهت کپی مطلب از ctrl+A استفاده نمایید نماید




مقایسۀ مالکیت زمانی


مهایات در فقه و حقوق


مالکیت زمانی


مقاله


پاورپوینت


فایل فلش


کارآموزی


گزارش تخصصی


اقدام پژوهی


درس پژوهی


جزوه


خلاصه